I po świętach...

Ostatni tydzień tuż przed świętami był dla mnie strasznie nerwowy, a w pracy wyjątkowo ludzie działali mi na nerwy. I zdecydowanie praca nie pomaga mi w walce z prokrastynacją, a wręcz dokłada do niej swoją cegiełkę - z niemal każdej pierdoły robi się proces wydłużony na ile się da, ja muszę czekać, poprawiać... i moja wena do pracy mija, nakładają się kolejne sprawy i wszystko idzie mi ciężej. Też normalnie tego nie robię, ale wzięłam troszkę pracy do domu, bo potrzebuję ciszy i spokoju, żeby policzyć pracowe rzeczy. 

Od kilku lat święta wielkanocne nie kojarzą mi się z niczym specjalnie pozytywnym po wielkiej awanturze w domu i generalnie nic mi tak nie obrzydziło jakichkolwiek świąt jak moja rodzina, ale na temat cyrków w tych czterech ścianach musiałabym poświęcić całą długą serię postów. Są tu nawet motywy niczym z Sekretów rodziny (odnaleziona po latach (nie moja) siostra!). Generalnie moje relacje z bliskimi już od lat nabierały dystansu i niespecjalnie mi zależy, żeby to zmieniać. Chyba po latach się przyzwyczaiłam i jakakolwiek zmiana wydaje mi się nienaturalna. Ale w tym roku było wybitnie spokojnie i nie mam w sobie jakiegoś niesmaku jak zazwyczaj. Jednak jest jedna rzecz, którą zawsze lubiłam i zawsze lubię w wielkanocy: motywy królików. WSZĘDZIE 💖

Fanką lanego poniedziałku też nigdy nie byłam - zawsze trochę oblewaliśmy się symbolicznie w domu wśród rodziny, ale kompletnie nie widzę, co było takiego fajnego w oblewaniu przypadkowych ludzi na ulicy naprawdę dużymi ilościami wody. Całe szczęście, że praca w takie dni mi na razie nie grozi i nie muszę łazić po mieście. Nawet się cieszę, że ta tradycja wymiera. 

I szok, szok, wpadłam w fazę czytania książek po latach blokady! To znaczy, czytałam, ale bardzo wolno i rzadko, a teraz ledwo skończyłam Holocaust F, od razu wzięłam się za Fight Club, który przeczytałam w 4 dni, a potem od razu wzięłam się za Joyland Kinga. Chyba mi się przypomina, że czytanie książek stanowi bardzo istotną część mojego życia, szczególnie gdy mam doła. 

I co przez święta było szczególnie zaskakujące to BURZA. Trwała może 10 minut, ale lało i wiało potwornie. A raptem parę godzin wcześniej byłam z Wybrankiem na spacerze, było pięknie i słonecznie i nawet przez pół sekundy nie pomyślałam o błyskawicach. 

Obecnie walczę z silną chęcią zakupu kolejnych kwiatków i książek - czemuś ulegnę, tylko jeszcze nie wiem czemu. Dzielnie trzymam się do wypłaty. I kursy chodzą mi po głowie. Od języków, przez finansowe do tych związanych z cyberbezpieczeństwem. Przekichane mieć wiele zainteresowań.