Pracowy wkurw again

Przychodzę w sumie z małym rantem, bo co jakiś czas nachodzi mnie taka myśl: czemu kobiety są dla siebie takie wredne, szczególnie te na wyższych stanowiskach? Mogę z wielką pewnością powiedzieć, że 90% moich negatywnych wspomnień z pracy jest związana z kobietą. 

Gdy pracowałam jeszcze bardzo krótko, bo jakieś 3-4 miesiące, przytrzymałam u siebie w systemie fakturę trochę za długo, co w ogólnym rozrachunku nie zmieniało nic, bo dalej było ponad 20 dni na jej obrobienie i zapłacenie (można to zrobić tak naprawdę w 1 dzień). A że byłam niedoświadczona jeszcze w tej kwestii, a uczącej mnie koleżanki nie było, poszłam skonsultować sprawę z działem finansowym, a dokładnie z ich szefową. Żeby nie było: pytałam normalnie, a nie z krzykiem czy zarozumiałym tonem. Skończyło się to opieprzem i donosem do dyrektora. XD Na szczęście dyrektor najwyraźniej stwierdził, że kobita jest pierdolnięta i w sumie doszły do mnie tylko słuchy o tym donosie, ale nie miałam żadnych rozmów i konsekwencji.

Świeża sytuacja: problematyczny temat, gdzie tak naprawdę każde rozwiązanie jest złe. Więc jak miałam wybór między złem, gdzie musiałabym trochę mocno kombinować i palić niezłego debila w razie, gdyby się ktoś tym zainteresował a złem, które bardziej rzucałoby się w oczy, ale chociaż niczego by się nie ukrywało, to wybrałam opcje nr 2. Niestety mój wybór wymagał zaangażowania innego działu, gównie jego szefowej. Więc zamiast jakiejś innej propozycji rozwiązania, bo alfą i omegą dalej nie jestem w takich mocno niestandardowych i rzadkich sytuacjach, dostałam ochrzan, że niby nie interesuję się, że ktoś inny przeze mnie oberwie. 😐 Oczywiście wkurwiło mnie to strasznie i wkurwia nadal, ale dalej jestem zbyt miła dla ludzi wokół, żeby coś odszczeknąć. 

To nie tak, że mam same wredne kobitki w pracy. Jest też dużo sympatycznych dziewczyn, ale jak wspomniałam - w statystyce negatywnych doświadczeń przoduje jedna płeć. 😐 Chociaż w sumie w prywatnym życiu nie jest wcale o wiele lepiej, bo z tego otoczenia top 1 wkurwiających mnie osób to moja matka. XD

Generalnie nie rozumiem takiego zachowania w środowisku pracy, bo wszyscy gramy do jednej bramki i działamy we wspólnym interesie. Podkładanie sobie nóg nikomu i niczemu nie służy. Staram się zawsze pomagać na ile mogę, nawet jak tłumaczę coś 50 raz tej samej osobie i trochę mnie to zaczyna irytować (najwyżej przeklnę sobie w głowie).

Z innych tematów: zastanawiałam się zawsze, dlaczego w zagranicznych filmikach nasiona chia są takie wielkie, a okazało się, że żyję pod kamieniem i dopiero parę dni temu odkryłam, że to nie nasiona chia tylko sabja - nasiona słodkiej bazylii. Paczuszka zamówiona, będę testować. 😋

Wracają mi co jakiś czas do głowy myśli o powrocie na studia. Mam magistra z logistyki, ale nie będę kłamać - to nie był kierunek moich marzeń. Teraz mając nieco stabilniejsze życie i więcej pewności siebie, poszłabym na studia zaoczne czy podyplomowe, ALE na samą myśl o jakichkolwiek pracach grupowych, chce mi się wymiotować, więc ta ambicja szybko mi przechodzi. 😆 Może chociaż jakieś kursy sobie porobię, bo nie chcę kompletnie odsuwać mózgu od nauki czegokolwiek. 

Przegrałam z pokusą zakupów i weszłam w posiadanie Heroes of Might and Magic: Olden Era i komplet Songs of Conquest. Kiedy zagram, to nie wiem, ale mam chociaż satysfakcję z posiadania heroesowych gier. Zacieram teraz rączki na steam summer sale. 

Chętnie poczytam co tam u Was. :)